یک ابزار و دو فیلتر از فتوشاپ
مبانی هنرهای تجسمی
طراحی
مختصری درباره ی گرافیک
سلام اول (معرفی)
به پرشین بلاگ خوش آمدید
بهمن ۸۸ آبان ۸۸ مهر ۸۸ شهریور ۸۸ امرداد ۸۸

سلام
خیلی وقت بود نیومده بودم حسابی از همه چیز دور شده و درگیر کارای کلاسی و تحویل کار بودم.
باورتون می شه چند تا تقویم و ماشین برا دوستام کار کردم؟ اما نوبت به خودم که رسید توش موندم آخه نمی خواستم کار ضعیف تحویل استاد بدم. بالاخره کارم تمام شد اما چیزی نبود که می خواستم آخه هر نظری می دادم استادم می گفت نه و توقع یه کاره بازاری داشت.
برخلاف میلم یک کار به خواسته ی استاد انجام دادم روز امتحان بود وای ی ی ی ی چه روزی تا آخرین لحظه گرفتار بودم کارهای خودم و دوستامو بردیم برا چاپ همه از روی فلش و سیستم ناخوداگاه پاک شد توی چاپ خونه نشستم و گریه کردم مثل بچه ها ازنو کارها رو ذخیر کردم و چاپ. اولین دفعه بود که آخرین نفر کارمو تحویل می دادم احساس شلختگی و خستگی می کردم اما امیدم رو ازدست ندادم و منتظر یه نمره ام اما نه نمره ای کمتر از دوستاییم که من کارشون رو انجام داده بودم.
کم کم بخاطر کار نکردن با فتوشاپ توی این برنامه دارم ضعیف می شم پس یه توضیح مختصر در رابطه با بعضی ابزارها و فیلترها می دم چون خیلی از اونها کارایی زیادی دارن و ما نمی بینیم و جای اونها از ابزار های کودکانه استفاده می کنیم.
ابزار pen : این ابزار می تونه جایگزین خوبی برای ابزار های lasso باشه. ازطریق ابزار pen مسیرهایی رو میتونید مشخص و تبدیل به select کنید.
روش کارpen: با یک کلیک روی صفحه نقطه ای ایجاد می شه که اگر دستمان را به سمتی حرکت بدیم نقطه ی دوم رو که گذاشتید دستتون رو از روی ماوس بر ندارید و به دنبال خط دستتون رو حرکت بدید اهرمی به شما نشون داده میشه که قابلیت بوجود آوردن تغییر توی خط رو به شما میده. اهرم دارای دو سر هست یکی به سمت خط دیگری به سمت بیرون برای ایجاد تغییر بهتره از اهرم بیرونی استفاده کنید.
فیلتر های blur,sharpen: این فیلترها گسترده شده ی ابزار های blur tool , sharpen tool هستن بلور برای محو کردن و از بین بردن نویز ها مناسب هست و شارپن برای کیفیت دادن به عکس چیز چندانی از شارپن نمی دونم اما این ابزار و فیلتر معایبی داره که در صورت استفاده ی زیاد در یک قسمت از کار متوجه اون می شید, چون در اون زمان حالتی به خودش می گیره که مثل فیلم سوخته است و کیفیت عکس رو به کل از بین می بره .
راستی این رو بدونید برنامه ی فتوشاپ مادر بیشتر برنامه های گرافیکی دیگست و ابزارهای اون برنامه ها مشابه با ابزارهای فتوشاپ هستن. بیشتر مردم با فتوشاپ کار کردن و به گفته ی دوستام تکرار چیز هایی که بلدیم درست نیست پس منتظر سوال هاتون می مونم اگه بدونم کمک می کنم حتی اگه بلد نباشم باهم برای سوال ها جواب پیدا می کنیم.
پیروز باشید
یا حق.
سلام
بعد از چند مدت اومدم و قصد دارم این بار درباره ی مبانی هنرهای تجسمی حرف بزنم که خودش شامل 2 قسمت مبانی اشکال هندسی و مبانی رنگ هست.
ترم اول ما با مبانی اشکال هندسی آشنا شدیم، وقتی از مبانی حرف به میان می اومد همه ی بچه هایی که رشته ی هنر رو توی هنرستان گذرونده بودن یه کاغذ گلاسه چند مدل شابلون و قلم راپیدوگراف جلوی چشم هاشون ظاهر می شد و شروع می کردیم به طرح زدن اولیه روی کاغذ و منتظر می شدیم تا استاد طرحامون رو تایید کنن اون وقت سرو صدای همه بلند می شد و غرغر زدنا زیاد آخه هیچ کس این کار رو دوست نداشت و به زور انجامش می دادن اما باید زودتر می فهمیدیم که مبانی معنای گسترده تری داره و احتیاج به خلاقیت زیاد پس به کمک استاد عزیزم مبانی رو به شیوه ای جدید و جذاب یاد گرفتم.
ما فکر کاغذ گلاسه و راپید رو از سرمون بیرون کردیم. این بار احتیاج به کاغذها، پارچه ها و اجسامی بود که می شد روی مقوای اصلی بچسبونیم حتی ما از چیزهایی استفاده کردیم که تا قبل از آشنایی با این درس و شیوه به نظرمون اشیا و اجسامی دور ریز بیش تر نبودن. این روش تا حدی با کلاژ شباهت داشت اونجا به ما یاد دادن که باید به این هنر به دید گرافیکی نگاه کرد چون این هنر تا حدودی از نقاشی جداست.
با کاغذها، چوب ها و پارچه ها و... بافت، سطح، ریتم و حجم های متفاوتی رو بوجود می اوردیم که براساس سلیقه هامون بود در ادامه مشغول به زدن طرح هایی می شدیم که همه چیز رو دارا باشه درسته که از چند رنگ اصلی و فرعی استفاده نمی کردیم اما با کمک رنگ مشکی و سفید تن های خاکستری متفاوتی رو بدست می آوردیم که بکارمون معنا می بخشید.
تا روز یادگیری این قدر مبانی برام دلچسب و جالب نبود خیلی چیزها رو یاد گرفتم ، یاد گرفتم کارهامون ایجاد سبکی و سنگینی می کنن و دارای فضای مثبت و منفی هستن فهمیدم هر شئ رو که کنار هم می ذاریم باید با هدف خاصی باشه و براش دلیل داشته باشیم و اجسام کنارهم باید نظم داشته باشن و معنا به کار ببخشن.
ترم جدید با درس مبانی رنگ این درس می تونست بهتر از مبانی اشکال هندسی باشه اما.........
استاد جدید با افکار جدید و تدریسی متفاوت از استاد قبل. همیشه مبانی رنگ به خاطر تنوع رنگ هاش برا همه جذاب تر و جالب تره اما برا ما این طور نبود علااقه ای به یاد آوری اون روزها ندارم که سر کلاس می نشستیم و شروع به کارهای تکراری دوره هنرستان می کردیم. طبق معمول باید روی مقوا تقسیماتی انجام می دادیم و با رنگ های که داشتیم مشغول به رنگ کردن اون ها می شدیم. چند شماره ی قلم سرگرد به همراه سه رنگ اصلی گواش و یه دستمال واسه خشک کردن قلم ها و یه ظرف که از آب پر شده بود اینها ابزار کار دانشجوها بودن آره استاد دانشگاه رو با مدرسه اشتباه گرفته بود و کارها تکرار بر تکرار بود چیز جدیدی یاد نگرفتم و هنوز دنبال شیوه ای جدید هستم که معنای واقعی رنگ ها رو بهم یاد بده.
سلام
در تصمیمم تجدید نظر کردم و با توجه به پیشنهاد بعضی از دوستان قصد دارم بیشتر از اینکه به فکر آموزش فتوشاپ باشم درباره خود گرافیک و درسهای مربوط به اون قسمت هایی از دانسته ها و آموخته هام رو بنویسم.
از طراحی شروع می کنم:
طراحی در اغلب رشته های هنری حرف اول رو می زنه. وقتی حرف از طراحی میشه همه فکر می کنن باید مدادهای H یا B با شماره های مختلف رو در دست بگیرن و روی کاغذ خط خطی کنن.
من به کمک استادم یاد گرفتم که طراحی فقط کوزه کشیدن و خط خط سایه زدن روی مقوا و کاغذ نیست! طراحی می تونه کار با رنگ های پلاستیک، مرکب و غیره، با استفاده از مداد، قلم فلزی و انواع ابزار؛ روی کاغذ، فیبر، پلاستیک یا هرچیز که بتونیم خراشش بدیم و فکر و حرفمون رو به نحوی بر اون به تصویر بکشیم باشه.
یک عکاس هم می تونه یک طراح باشه! با داشتن عکس از هر چیز یا هرکس! خصوصا اگر در تهیه ی عکسش دست به خلاقیت زده باشه!
در اولین جلسه شروع کلاس طراحی، استاد گفت توی کلاس از هرچیز که دوست داریم طراحی کنیم. بچه ها مشغول کشیدن در و پنجره و یا طرح زدن صندلی های موجود در کلاس شدن! استاد یکی یکی کارها رو دید و از نقاط ضعف و قوتمون آگاهمون کرد.
تازه فهمیدم که می شه از سایه ها و چیزهای غیر متعارف و اجسام و اشیایی که می بینم اما شاید دیگران نبینند هم طراحی کنم!
باید می فهمیدیم که طراحی به کشیدن کوزه، صندلی و کیف ختم نمی شه! یا اینکه کپی کار کردن یه حقه یا یه کلک به خودمونه.
باید یاد می گرفتیم که حرکت دست روی کاغذ بدون جدا شدن قلم از روی اون می تونه یه طراحی رو به وجود بیاره. البته شاید از نزدیک جذابیتی نداشته باشه اما می تونه مفهومی رو برسونه.
باورتون می شه حرکت نور توی تاریکی هم طراحی به حساب میاد؟
راستی تا یادم نرفته بگم که تمرین مدام، خیلی مهم هست! کاری که اگر دوست داریم در زمینه های هنری پیشرفت کنیم باید واجب بدونیمش!
تمرین مستمر، تقویت نقاط قوت و بر طرف کردن نقاط ضعف توی جذابیت طرحهامون تاثیر می ذاره.
این نکته رو برای افرادی می گم که قصد دارن تازه شروع کنن تا بدونن از کجا و چطور باید آغاز کرد و به یه نتیجه ی خوب رسید.
توی کشورهای پیشرفته گرافیک مثل ایران کار نمی شه افرادی که می خوان گرافیست خوبی باشن سالها کار میکنن. مثلا یکسال طراحی، یکسال مبانی، یکسال عکاسی و... اما ما ایرانی ها به مدت کوتاه اکتفا می کنیم که اشتباه هست! پس اراده کنید و تا پایان دنبال یک چیز واحد باشید و در یک زمینه ی خاص خودتون رو تقویت کنید. اگر در اول راه از طرح هاتون راضی نیستید و به نظرتون ضعیف عمل کردید نگران نباشید چون با پشت کار می شه به صورت شایسته ای پیش رفت. هیچ کس از بدو تولد هنرمند و حرفه ای نبوده!
فراموش نکنید که برای پیشرفت باید به سلیقه و عقیده و علایقتون ایمان داشته باشید و ذهنتون رو نفی نکنید! هرچند کپی برداری و تقلید می تونه در خیلی از موارد کمک کننده باشه اما اگر دلیلی برای رد ذهنیات و خلاقیت شما باشه بیشتر از فایده داشتن یک عامل مخرب خواهد بود. به خلاقیت و نوآوری پشت نکنید حتی اگر دیگران شما رو تایید نکنن یا گاهی مسخرتون کنن!
پس برای شروع، ساده ترین ابزارها رو بردارید و با کمک ذهنتون از هرچه که به ذهنتون میاد طرح بزنید.
یاحق
سلام.
من صبا؛ دانشجوی سال دوم رشته ی گرافیک هستم و اطلاعات و تخصص خیلی کمی دارم. این رشته رو به خاطر علاقه به هنر انتخاب کردم.
هنوز برای من حرفه ای وبلاگ نوشتن خیلی زوده. اما از اونجایی که بالاخره باید یه نقطه ی آغاز باشه اینجا رو با کمک سارا آماده کردم تا گاه گاهی یه سری مطالب براش آماده کنم و ذره ذره پیش برم تا شاید زمانی که اطلاعاتم به حد مناسبی رسید بتونم یه وبلاگ کاملا حرفه ای داشته باشم.
قصدم یاد دادن نیست، بلکه می خوام از دانش دوستان استفاده کنم و یاد بگیرم. در کنارش هم مطالب ساده و مختصری رو که توی کلاس یا به صورت تجربی و از منابع مختلف یاد می گیرم اینجا بنویسم تا برای خودم مرور باشه و شاید برای دیگران مفید!
اگر زمانی مطالب غیر گرافیکی اینجا نوشتم تعجب نکنید! جی آرت یه خونه ی مجازی هست تا درش بتونم فرصت آموختن رو در کنار یه زندگی ساده و آروم تجربه کنم. شاید یه روز اینجا یه درد دل ساده؛ یا حتی بعضی از دست نوشته ها و شعرهای خودم رو هم بنویسم! تا زمانی که بتونم یه وبلاگ کاملا تخصصی در کنار این خونه ی مجازی داشته باشم!
امیدوارم تنهام نذارید!
برای آغاز، درباره ی گرافیک توضیح مختصری می نویسم تا افرادی که علاقه دارن در این رشته تحصیل کنن بیشتر دربارش بدونن.
این رشته از مقطع متوسطه در هنرستان ها تدریس میشه و یه رشته ی زیبای دانشگاهی هم هست.
گرافیک هنری هست که به دو حالت دستی و کامپیوتری انجام میشه و نیاز به قدرت خلاقیت و ذهن هنری داره. در حالت دستی که البته پیش نیاز و مقدمه ی گرافیک کامپیوتری هست شیوه های مختلف رسم و طراحی و رنگ شناسی و موارد مشابه آموزش داده میشه. در حالتهای پیشرفته تر عکاسی، چاپ، تصویرسازی، صفحه آرایی، زیبایی شناسی و خوشنویسی هم به موارد مقدماتی اضافه میشه و در دوره های تخصصی هم نرم افزار های گرافیکی مثل فتوشاپ (Photoshop)، کورل درا (Corel Drow )، پریمایر (که بیشتر برای انیمیشن سازی استفاده میشه!) و تری دی مکس (یه نرم افزار سه بعدی سازی) و نرم افزارهای دیگه هم مورد استفاده قرار می گیرن. اصلی ترین نرم افزار گرافیکی، پر استفاده ترین و مشهور ترین نرم افزار "فتوشاپ" هست که در حال حاضر دارم روی همین نرم افزار کار می کنم و چیز زیادی از باقی نرم افزارها نمی دونم.
از نرم افزارهای مختلف در طراحی پوستر، آرم و لوگو، بیلبورد و طرح های تبلیغاتی و گرافیکی، لیبل، کارت ویزیت، طرح های مختلف بعضی از کتب و کارت پستال های گرافیکی و بسیاری موارد دیگه استفاده میشه.
در گرافیک دستی هنر نقاشی هم مهم و قابل توجه هست. استفاده از ابزار مختلف رنگ مثل مداد رنگ، رنگ پلاستیک، گواش، آبرنگ، رنگ روغن، اکرلیک، مرکب و ابزارهای مختلف مثل قلم فلزی، راپید و گراف، انواع مختلف قلم مو، انواع مقوا و کاغذ و غیره متداول هست.
برای تحصیل در رشته ی گرافیک مهم ترین مساله ذوق و پشتکار هست که اگر با خلاقیت یک ذهن هنرمند ترکیب بشه می تونه از شما یه گرافیست موفق و حرفه ای بسازه. در ضمن، از اونجایی که دانشگاه های ایران خصوصا در رشته های هنری به اندازه ی کافی قوی و کامل کار نمی کنن پس نباید فراموش کنید که برای یاد گرفتن باید بیشتر از هر چیز به تلاش و علاقه ی خودتون تکیه کنید و در معنای واقعی کلمه یک "دانشجو" باشید! حتی اگر آموختن این هنر رو شخصا و بدون حضور و تحصیل در دانشگاه دنبال کنید!
در نوشته ی بعدی سعی می کنم مطلب ساده ای درباره ی نرم افزار فتوشاپ بنویسم.
در آخر، آغاز ماه مهر، ماه مهربان رو به همه ی شما و خصوصا محصلین تبریک میگم و برای همه آرزوی ایام شاد و پاییزی خوش رنگ و شیرین دارم.
---
پ.ن:
زندگی برگه ی نقاشی نیست!
زندگی چون گل و دشت، زندگی مثل درختی پر بار، زندگی مثل نداییست که از سوی خدا می آید...
سلام.
خوشحالم که خیلی سریع تونستم طراحی این وبلاگ رو تموم کنم. اتفاقا به عنوان یه مبتدی چیزای تازه ای هم یاد گرفتم!
وبلاگی که در حال حاضر روبروی شماست قرار هست توسط خواهر کوچکم (صبا خانم) و با همکاری من و همسرم (آقا مجید) اداره بشه.
چیزایی توی ذهنم هست که اگر بتونیم عملیشون کنم وبلاگ (جی آرت) می تونه یه وبلاگ خوب و کارامد باشه.
برای معرفی بد نیست یه توضیحاتی بدم:
هدف اصلی آغاز کار این وبلاگ رسیدن به یک محیط تقریبا تخصصی هست. اما فعلا در اول راه نمی تونم ادعا کنم که همه چیز به صورت تخصصی پیش خواهد رفت! این یعنی ممکنه به جز مسائل گرافیکی به مسائل و مطالب دیگه ای هم پرداخته بشه که در حاشیه قرار خواهند داشت و تمرکز اصلی روی گرافیک و نرم افزار فتوشاپ خواهد بود.
قصد داریم قدم به قدم و همزمان با مطالعات خودمون آموخته هامون رو انتشار بدیم.
باید این نکته رو متذکر بشم که هیچ کدوم از ما سه نفر حرفه ای نیستیم و به همین دلیل سعی می کنیم مسیری رو انتخاب کنیم که افراد مبتدی بتونن با ما هم قدم بشن تا همگی با هم به سمت تعالی پیش بریم. در این مسیر هر نوع تبادل اطلاعات از طرف دیگران، انتقاد، پیشنهاد و همکاری جنبی با استقبال روبرو و باعث خوشحالی و انگیزشمون خواهد شد.
به نظرم این مختصر برای معرفی ابتدایی وبلاگ کافی باشه. اما معرفی خودمون:
v من، سارا، متولد اول خرداد 1364 ، و معرف حضور همراهان وبلاگ شخصیم (سایبان عشق) هستم.
v همسرم، مجید، متولد بیست و یکم تیر ماه 1360، که مطالعات گرافیکی و عکاسی رو از مدتها پیش آغاز کرده. نمی دونم شخصا چیزی توی وبلاگ بنویسه یا نه اما بدون شک در زمینه های مختلف همراهیمون می کنه.
v و اما صاحب اصلی این وبلاگ، خواهرم، صبا، متولد هفتم خرداد 1370، دانشجوی رشته ی گرافیک، که در حال حاضر هنرجوی عکاسی هم هست. در کنار دانشگاه، دوره های مربوط به گرافیک رایانه ای رو هم گذرونده و برای ارتقاء سطح معلوماتش تلاش می کنه. به خاطر علایق هنری، در زمینه های مختلف هنر دست می بره و مشابه اغلب متولدین خرداد بسیار کنجکاو هست. در هنرستان محصل رشته ی نقاشی بوده و بیشتر به سبک های مدرن علاقه داره. بعضی از نقاشی هاش واقعا قشنگن. خصوصا چندتا تابلوی اخیرش رو که سفارشی کشیده! اگر دوست داشت بعدا خودش رو بیشتر معرفی می کنه.
در اولین فرصت با توجه به هدف اصلی، وبلاگ به روز خواهد شد. به مدت کوتاهی زمان احتیاج داریم تا نقطه ی شروع رو درست انتخاب کنیم. پس خیلی زود منتظرمون باشید و ما رو از نظرات و پیشنهادات وانتقادهای سازنده ی خودتون بی بهره نگذارید.
شادمان و سرفراز باشید
به امید دیدار
...سارا (سایبان عشق)...